Okura Mektup
Duygu Terim
(12.03.2026YAZISIDIR.)
Sevgili okur,
Yazar, dramaturg, belgeselci, eleştirmen olarak sanatın içinde neredeyse yetmiş yıldır var olan Sadık Aslankara, son on yıldır yayımda olan www.sadikaslankara.com internet sitesini, “Veda Yazıları” başlığıyla sonlandırmaya karar vermiş. Ben de sizin gibi internet sitesinden okudum. Oysa geçen hafta Beşiktaş İskelesi’nde buluşmuş, halimiz ahvalimiz üzerinde epey konuşmuştuk. Veda yazılarının sinyalini alamamışım demek.
Yazısında bahsettiği günümüz yazarının görmekten çok görülmek istemesinden, yazarlığını bir sahne sanatı gibi sergileme arzusundan, verim verdiği alandaki öncüllerini, çağdaşlarını okumamasından dertlendik karşılıklı.Çoğu zaman karşılık beklemeksizin, tutkularımıza yenik düşerek sürdürdüğümüz yazma eyleminin sonucu verimlerimizin uzayın karanlığına savurduğumuz toz zerresi kadar görünmez olmasına epey içlendik, öflendik, denize bakarak birer çay daha içtik. Edebi tecrübelerimiz elbette denk değildi, yaşlarımız ve edebi kabiliyetlerimiz de. Ancak nasıl oluyordu da Tanpınar’ın uğradığını iddia ettiği sükût suikastı,neşriyatın bu denli yoğunlaştığı bir edebi havada hâlâ devam edebiliyordu?Biz de Cimcoz ailesinin ev partilerine davet edilmediği için kendisini eksik ve yalnız gören Tanpınar ekolünden miydik? Bizzat bunca çokluk muydu görülmeyi zorlaştıran ve uğultulu kalabalığın içinde yazarı sahne gezmeye mecbur bırakan? Yazmanın nadide yalnızlığına ihanet etmek tam da bu değil miydi?
Adına tesadüf diyelim, bu ara “Fikret Ürgüp Bütün Hikayeleri” kitabı elimde. Haldun Soygür, kitabın önsözünde Ece Ayhan’ın Fikret Ürgüp için söylediği şu sözlere atıfta bulunmuş: “Oysa ve bence ve temelde ‘marjinallik’, herhalde her türlü toplumsal cenderenin ya da çemberin olabildiğince ve gerçekten de en ‘ucunda’ bir uçbeyi gibi kalarak insanın kendi işlediği işe karınca kararınca bir katkıda bulunması anlamına da alınmalı. Asıl böyle alınmalıdır.” Bu anlamda, Sadık Hoca’nın kendisi de yumuşak huylu bir marjinaldir sanırım.
Okuduğumuz kitaptan yapacağımız alıntıya, sosyal medyadaki yazı karakter sınırına göre karar verdiğimiz bu gürültü çağında mektup yazmanın ta kendisi de melankolik bir nostaljidir. Vedaya selam vermek istedim diyerek noktalayayım. Sorduğum soruların cevapları bende yok, vakit dar, ses çok.
Esenlikle.
Duygu TERİM
05.03.2026
Ankara